Иван Андреевич Крылов, Басни (Ιβάν Αντρέγιεβιτς Κριλόβ, Μύθοι)

Eggink-Portrait_of_Ivan_KrylovИван Андреевич Крылов,Басни

 (Ιβάν Αντρέγιεβιτς Κριλόβ, Μύθοι)

———

———–

Ο ελέφας, οι λύκοι και τα πρόβατα

 ————-

————

———-

Ο βαρύς ελέφας έθνους εβασίλευσεν προβάτων

και της κυβερνήσεως του υπουργούς μεν είχε λύκους

διοικούντας δια νόμων κ’ ελευθέρων συνταγμάτων,

κατασκόπους δε του θρόνου είχε στήσει τους πιθήκους.

 

Κ’ οι μεν υπουργοί ασπλάγχνως τον λαόν ελεηλάτουν,

οι δε πίθηκοι υπούλως διηγούνται τω Μονάρχη

οτ’ οι υπουργοί τους νόμους και το σύνταγμα φυλάττουν,

και εις τον λαόν μεγάλη ευχαρίστησις υπάρχει.

 

Πλην τα πρόβατα εις άκρον φθάσαντα απελπισίας

έκθεσιν προς τον Μονάρχην παριστούν των εγκλημάτων,

αναφέρουσι των λύκων τας φρικτάς παρανομίας

και απαλλαγήν αιτούνται των τοσούτων παθημάτων.

 

Ο ελέφας εθυμώθη και καλεί ενώπιον του

υπουργούς και κατασκόπους κ’ εις αυτούς καθυποβάλλει

τας λεπτομερείς εκθέσεις των αγαπητών λαών του,

ζητεί λόγον των εν ταύταις παρανομιών μεγάλων.

 

«Βασιλεύ, λέγουν οι λύκοι, είναι ψεύσται οι λαοί σου,

μας συκοφαντούν αδίκως από ζήλιαν και φθόνον,

σε ομνύομεν δε ότι με την ακριβήν ζωήν σου

παίρνομεν απ’ τον καθένα από μια προβίτσα μόνον».

 

Ο ελέφας την μακράν του συγκινήσας προβοσκίδα

ως ελέφας απεκρίθη: «Και τωόντι οι λαοί μου

δια το μηδέν φωνάζουν, τους εγνώρισα, τους είδα,

δίκαι’ είν’ οι υπουργοί μου και πιστοί οι αυλικοί μου».

 

(Μετάφραση Κ. Τσορβατζόγλου, 1848)

 

Χήνεςbasni

 

Με μια βέργα μακρυά που έφθαν’ ως πέρα,

χωριάτης χήνες έδιωχνε στην αγορά μια μέρα,

και επειδή εβιάζετο να πάρη τον παρά του,

δεν ήταν και πολύ λεπτός στη συμπεριφορά του.

(Όταν ο πόθος του παρά τον άνθρωπο τον σπρώχνει,

όχι ταις χήνες μοναχά μ’ άσχημο τρόπο διώχνει,

αλλά και τους ομοίους του στέλλει κατά διαβόλου).

Η χήνες όμως άλλως πως φρονούσαν η καϋμέναις ,

κ’ ευθύς που απαντήθηκαν με ένα διαβάτη,

τέτοια παράπον’ άρχισαν να λεν για το χωριάτη.

«Που άλλες χήνες να βρεθούν πλέον δυστυχισμένες;

Κύτταξ’ αυτός πως μας κεντά και βάναυσα μας σπρώχνει,

και ωσάν χήνες πρόστυχες  να ήμεθα, μας διώχνει.

Αλλά ο αμαθής δε ξέρη

πως πρέπει σέβας να μας φέρη,

διότι καταγόμεθα, ολόισ’ από κείναις

ταις ξακουσμένες χήνες

όπου την Ρώμη έσωσαν και ταις τιμούν ως τώρα.

       Πλην σεις, γιατί γυρεύετε να σας τιμούν στη χώρα;

Ο διαβάτης ερωτά. – Οι πρόγονοι μας… – Ναι, καλά,

τα ξέρω, τα εδιάβασα, αλλά

ειπήτε, σεις τι κάματε κατόρθωμα μεγάλο;    

– Οι πρόγονοι μας έσωσαν τη Ρώμη∙ θέλεις άλλο;

– Σωστό, πλην σεις ποια κάματε πράξι επαινετή;

– Ημείς; Καμία! – Και λοιπόν, ποιαν έχετ’ αρετή;

Αφήστε τους προγόνους σας ησύχους∙ τι σας κάνουν;

Εκείνοι ό,τι έκαναν αυτό απολαμβάνουν∙

σεις όμως, φιληνάδες μου, πεισθήτε εις αυτό,

είσθε καλαίς και άξιαις μονάχα για ψητό.

 

Τον μύθον καθαρώτερα μπορούσα να ξηγήσω

πλην σιωπώ, ταις χήνες μας μην τύχη κ’ ερεθίσω.

 

(Μετάφραση Π. Α. Αξιώτης, 1889)

 

———–

Από το βιβλίο Σόνια Ιλίνσκαγια, Η Ρωσική λογοτεχνία στην Ελλάδα (19ος αιώνας), Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2006.   

  

Ένα Σχόλιο to “Иван Андреевич Крылов, Басни (Ιβάν Αντρέγιεβιτς Κριλόβ, Μύθοι)”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: