Αντώνης Ψάλτης, Το Καντήλι και άλλα ποιήματα

Ψάλτης - καντήλιΑντώνης Ψάλτης

Το Καντήλι και άλλα ποιήματα

(Αιγαίον, Λευκωσία 2013)

α’

πρόταγμα

 

τέτοιον απτόητο σακάτη δεν έχω ξαναδεί∙ σχεδόν κρονόληρος για ιστορία, σχεδόν μπατίρης εξαρχής∙ επίμονα στρατεύει τα πλέον εκλεκτά στελέχη, εκεί στηρίζεται κι αντέχει∙ με χάρη νεοσύνης υπακούν αυτά, με θράσος μόνο ζωής∙ κι ας είναι μάταιος αγώνας,

τι κι αν κοστίσει πόνο με ψυχή

ο έρωτας πληροί τις εξεγέρσεις,

τις εξιστορεί∙

πόσες επαναστάσεις γράφονται

πόσες μπαρουτιάζουνε

μία στα πόδια της για να σταθεί

 

β’

«Δε θα μπορέσω να έρθω, δε θα μπορέσω. Πρέπει να καθίσω συντροφιά με τις ονειροφαντασίες μου, τουλάχιστο για σήμερα και αύριο και ύστερα»

το βάρος των ονείρων

 

ίντσα την ίντσα σήκωνα με μια τριχιά, σαν φίδι ζωντανό, απ’ τα σκοτάδια του ονειροπήγαδου το απίθανο, να βγει στο φως, υφήλιο να γίνει κι αυτό, μεράδι να βρει πραγματικότητας, διάλειμμα σύντομης αλήθειας∙

μα η τριχιά του με λυπήθηκε

ανάποδα, λέει, δεν σε κρεμάω

εσένα δεν σ’ αξίζει σταυρόκομπος βρόχος λαιμού

γι’ αυτό στο πατοπήγαδο βαθιά σε ρίχνω

 

με τόσο βάρος που πήγες να σηκώσεις

έτσι σαν όνειρο ν’ αναληφθείς

 

ε’

πλανόδιο

 

κέρματα να ‘χα για φωνήεντα

με σύμφωνα τον ήχο

απ’ του σκουφιού μου το ζητιάνεμα

να κέρναγα τον στίχο

 

ς’

θα μπεις απ’ το παράθυρο σαν κλέφτης

 

η πραγματικότητα

απαντάει μ’ ένα δωμάτιο σχεδόν σαν σκοτεινό

μ’ όλα τα φύλλα της κλειστά

ανέστιος παράμερα στέκεις

πλησίασε, ανοίγουνε αργά

αυτό που νομίζεις βλέπεις

 

όπως όλοι

 

ιη’

το καντήλι και άλλα ποιήματα

«ut pictura poesis»

ποίημα το ποίημα

πέθανε η ποίηση

 

τώρα κάθε στίχος

είναι καντήλι

στο μνήμα του νεκρού

 

ιθ’

αποκαθήλωση

 

το χρονικό της εξαΰλωσης οικοδομείται με μολύβι∙ παράφραση σφαίρας, άμα προλάβεις να δεις∙ ανάλγητη τρυπώνει στα δυσπνοϊκά γεγονότα προσκομίζοντας άπλετο κενό στην αφήγηση∙ μοιάζει μετά το χάραγμα πλωτό∙ το ποίημα πρωταγωνιστεί, σύνολο υπεκφυγής, δαμαστής ο ποιητής, κι ο αναγνώστης, της δακτυλοσκοπίας ελεγκτής. ίσως ορειβάτες όλοι μαζί∙ σίγουρο πάντως είναι το εξής: ό,τι γράφεται δεν γίνεται

γι’ αυτό προτείνω

τα δέντρα να φυλλώσουνε την εξαφάνιση

ποιος άλλωστε σταυρώνει λόγια;

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: