Ιωάννης Τσίρκας, Σκυλοτροφή

Ιωάννης Τσίρκας

 —

Σκυλοτροφή

(Γαβριηλίδης, 2011)

 —

 —

παράξενη είσοδος

είμαι η επιφάνεια μου

οι επιθυμίες μου κι ό,τι βλέπεις

 —

από τότε που δοκίμασα Το Πιο Γλυκό Κρέας Έξω Από Τον

Παράδεισο

————————-εσένα

είμαι έτοιμος να αρχίσω ξανά

χωρίς ορμή

 –

οι εσοχές στο δέρμα σου

τα υπολείμματα μίσους μέσα τους

ο ξεπεσμός σου ως θέαμα

 –

δεν έζησες τίποτα

γιατί δεν κατάλαβες τίποτα

ασήμαντη στο σώμα σου

ταυτίστηκες με αυτό

εγώ

είμαι μόνο οι σκέψεις μου

δράσεις

η εποχή σου παράξενες θαυμάσιες μέρες μόνο

καμία επιστροφή σε αυτές

θα ανθίσουν ξανά στο κεφάλι σου τη στιγμή που ο κόσμος

που ξέρεις θα τελειώνει

μην περιμένεις νηφάλια

ξέφυγε από το πλήθος που φοβάται και

συνέχισε περήφανη

 —

Θεοί, Άνθρωποι & Κτήνη

τα χρόνια μου

γυρίζουν στην πόλη μόνα αδέσποτα σκυλιά πεινασμένα

κοιτάζουν τους θεούς οκνηρούς και τους ανθρώπους να τρέχουν

δεν τα ταΐζει κανείς

αλλαγές

οι ίδιες λέξεις

οι ίδιες αλήθειες

μόνοι και

μη καταλαβαίνοντας

τα αριστουργήματα και οι επαναστάσεις δεν έφεραν τίποτα

η ίδια θλίψη

η ίδια ζωή

λογισμός

στην ίδια πόλη

η ίδια απειλή

 —

γνωστά

και άγνωστα πρόσωπα

όσοι σε κοιτάζουν

επικίνδυνοι όλοι

κουβαλάς τα συναισθήματα ως σημάδια

τις κοπέλες που αγάπησες τις χύνουν και καταστρέφονται

 —

τίποτα δε μένει

χρόνια μετά

γερασμένοι όλοι

τι θα έχουμε καταλάβει;

πρώτο

 —

η ψυχή σου δακρύζει

και ποτάμια ποτάμια ποτάμια

εκβάλλει μέσα μου

 —

οι αισθήσεις μου

είναι τα πλοκάμια του νου μου

τυλίγονται στην παραμόρφωση αυτού που ήσουν

πριν τη φαντασίωση της κάθε επιθυμίας μου

 

Ένα Σχόλιο to “Ιωάννης Τσίρκας, Σκυλοτροφή”

  1. ……είναι τα πλοκάμια του νου σου
    τυλίγονται στην παραμόρφωση αυτού που ήμουν
    πριν τη φαντασίωση της κάθε επιθυμίας σου,
    δίνοντάς σου την ψευδαίσθηση,
    πως θ αρχίσεις ξανά.
    Η πόλη σε απειλεί και τα πρόσωπα θα ναι πάντα επικίνδυνα,
    για ν αγαπήσεις από ανάγκη και να βλέπεις λύτρωση στις εκβολές της ψυχής μου.
    Άσε κάτω τις πέτρες της εκδίκησης, σταμάτα να ταλανίζεσαι στα τελεσίδικα άκρα του συμβόλου και της σάρκας.
    Είναι ωραία και δροσερή,
    η ροή του θυμού.
    Νηφάλια,
    θα επαναστατώ
    κάθε φορά που τ’ αποθέματα μίσους θα αφήνουν υπολείμματα συναισθημάτων.
    Γιατί αυτή είναι η αλήθεια,
    όσο κι αν θέλεις να βλέπεις θεούς, και κτήνη, και ανθρώπους.
    Σύμμαχο δεν έχω νου.
    Γερνάω και αγαπώ με το σώμα, για να μείνουμε και οι δυο αλάβωτοι.

    Ζωή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: