Θοδωρής Ρακόπουλος, Ανέκδοτα ποιήματα

Kathe Kollwitz, Selbstibildnis am Tisch, II. Fassung

Θοδωρής Ρακόπουλος

Ανέκδοτα ποιήματα

 —

 —

Η ποίηση είναι μαγαζί γωνία

υποθηκευμένο με όλο του το αίμα

πάντα διανυκτερεύον

με πεζοδρόμιο που καγχάζει στον θόλο της βιτρίνας

-κάποιοι φτιάχνουν τα μαλλιά τους μια στιγμή-

με προϊόντα χωρίς αναγραφόμενες τιμές.

 —

Οι υπάλληλοι απεργούν τον έξω κόσμο

και μετρούν ένσημα ο ένας στου άλλου το πρόσωπο.

 —

Ο καταστηματάρχης αγνοείται από καιρό

κι άγραφοι ψίθυροι λεν

πήρε την επιδότηση και το ‘σκασε

ζει με άλλο όνομα, σε άλλα χώματα

δοσμένος σε άλλο συντακτικό

-ακόμη ίσως κι αλφάβητο,

λεν πίσω από πολύφωνες ταμπέλες-

αυτοεξόριστος γλεντά κι υπολογίζει.

 —

Έπεσε μόνο έξω στην κομπίνα

με την ασφάλεια πυρός.

Στις εξεγέρσεις και στα γήπεδα μένει

η θολή βιτρίνα πάντα άραγη

κι οι υπάλληλοι κολλάν υπερωρίες στο ενσηματολόγιό τους

χαμογελώντας στον καθρέφτη του τζαμιού

που κείνα τα βράδια γίνεται μονόπαντος

σαν στο γραφείο του ανακριτή

η αίθουσα αναγνώρισης υπόπτων.

 —

Αγκίστρι

 —

Στην ελλάδα η στάθμη του αυτονόητου

Χαμηλώνει στο βάρος κάθε μέρας

Τι ωραίες οι θάλασσες στα φοτοσόπ και τις βιτρίνες

 —

Αυτόφωτος, σαν ψάρι της αβύσσου

Γυροφέρνει με λέξεις βαρίδια

Μολύβι στο λαρύγγι του βάθους

Προσευχή ανεβαίνει από τους κάλυκες

Αναπνευστήρα

Μήνυμα ας φτάσει στο βυθό

κι ας το βαστά αγκίστρι

 —

Σοννέτο γι αυτόν που βρήκαν οι φύλακες στο υπόγειο


Κατακόρυφα στο ανέσπερο που έχει

απόψε το βεληνεκές, όσο τριγύρω

τα παράθυρα  -λεκέδες από φώς

στο κάδρο του αστιγματισμού-

 —

αφήνουν νύχτα ένα ένα, στο κλείσιμο

της βάρδιας. Σχεδόν ψηλαφείς τον ήχο

από τις σκέψεις του στον ανελκυστήρα

πίσω από του διάστικτου φωτός το πάζλ:

 —

Ένα μέτωπο, κλεισμένο ανάμεσα

σε αριθμούς˙ δύο χείλη, σφιγμένα

πάνω από κραυγή ενώπιον σιγαστήρα

 —

ή μικρόφωνου; Το δίλημμα κρατά

λίγους ορόφους. Μια μεταφυσική ηχώ

ραχοκοκαλιά στον ουρανοξύστη έπειτα.

 —

Τέσσερα ποιήματα πυρομαχικά

 —

Όποια πέτρα κι αν σηκώσω

Σε βρίσκω από κάτω.

Μάλλον θα υπήρξες  από παντού

Λιθοβολημένη.

*

Σε πυροβόλησαν στον ώμο. Αλλ’ η σφαίρα ήταν

εκρηκτική και σε σχεδόν καθαρεύουσα, όπως στα

μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν – «χωρίς σπίρτο ή ύσκα» –

κι έτσι κατέρρευσε μαζί ολόκληρη η σελίδα, ακούγοντας δε

σκίσιμο από χαρτί ο αναγνώστης, γύρισε κι απέφυγε.

*

Η φωνή του ποιητή, ασώματη:

Συνδεδεμένη στην μεταλλική ηχογράφηση

Χωρίς οργανικό ηχοσύστημα,

Ολόισια απ’ του Κάλβου το ασύρματο λαρύγγι.

*

Περάσαμε στην άλλη διάσταση

Κοιτάμε το δικό μας χέρι, πάλι

Δευτερόλεπτα μόλις μπροστά, κουρδισμένο

Μας δίνει την σκυτάλη

(Ίσα που το αγγίζουμε) : Απανθρακωμένο

Από άλλη γη αυτή η επανάσταση

 —

5-5-2010

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: