Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Ο χωματόδρομος (ερανισμός Γιάννης Παλαβός)

Pierre-Yves Dallenogare, Sur le chemin

Γιώργος Σκαμπαρδώνης

Ο χωματόδρομος

Κατεβαίνοντας την Εθνική Οδό προς Λάρισα ή προς Αθήνα, μόλις βγαίνεις από την Κατερίνη, τρία τέσσερα χιλιόμετρα παρακάτω, αριστερά, στρίβει ένας μικρός χωματόδρομος.

Είναι ένας ασήμαντος, στενός χωματόδρομος και δεν ξέρω πού βγάζει.

Όταν όλα είναι βαριά, χωρίς νόημα, όπως απόψε, και ο Άγγελος ο Χορταριάς νιώθει στη ράχη του να γαντζώνεται εκείνη η μεγάλη κίτρινη στεναχώρια, ξεκινάει, ξαφνικά, μαύρα μεσάνυχτα από τη Θεσσαλονίκη και τραβάει κατά κει. Όπως απόψε.

Περνάει πατητός, θαρρείς κυνηγημένος, μ’ εκατόν εξήντα, Σίνδο, Χαλκηδόνα, Κατερίνη. Ύστερα κόβει ταχύτητα, πλησιάζει προσεκτικά και μπαίνει αριστερά στο χωματόδρομο. Προχωρεί αργά πεντακόσια μέτρα, και σταματά. Σβήνει τη μηχανή και τα φανάρια. Κατεβάζει τα παράθυρα εντελώς.

Ανάβει ένα τσιγάρο «Δελφοί», από κείνα της δεκαετίας του ’60, και στέκεται σιωπηλός. Καπνίζει, κοιτάζει το μαύρο σκοτάδι και αφουγκράζεται.

Από δεξιά, στο βάθος, από κάποια απροσδιόριστα σφαγεία, ακούγονται παραπονετικές, νικημένες κραυγές ζώων, που νιώθουν, το ξέρουν, ότι ξημερώνοντας, πρωί πρωί, θα έρθει το άλλο, το μεγάλο σκοτάδι, το ατελείωτο.

Απέναντι αριστερά περνούν τα βαγόνια του τρένου. Δηλαδή, είναι διάφορα τρένα που κάθε τόσο περνούν, αλλά όλα ίδια, έτσι που φαίνονται να είναι ένα που πάει κι έρχεται χωρίς λόγο.

Ο Άγγελος ο Χορταριάς διακρίνει στους διαδρόμους του τρένου να κινούνται σκιές, ίδιες, απαράλλαχτες, απρόσωπες σκιές που κάπου ταξιδεύουν ή νομίζουν ότι ταξιδεύουν.

Μερικές φορές αναβοσβήνει, παίζει τα φανάρια του αυτοκινήτου, όταν το τρένο διασταυρώνεται με τις δύο ευθείες βολής τους, κάνοντας ακατανόητα σήματα στους σκιώδεις επιβάτες των βαγονιών.

Κανείς, ποτέ, δεν έχει αντιδράσει. Ίσως κανείς δεν μπορεί να σκεφτεί ότι εκεί, στο πηχτό σκοτάδι, μες στους αγρούς, σ’ ένα χωματόδρομο που δεν φαίνεται, παραμονεύει ένα αυτοκίνητο και μάλιστα χωρίς λόγο.

Μόνο μια φορά ο Άγγελος, απόψε, βλέπει μιαν αδύναμη σκιά να κουνάει το χεράκι της, να ανταποκρίνεται – αλλά μπορεί να είναι και ιδέα του, να μην τον χαιρετάει, απλώς να επρόκειτο για κάποιον που πέταξε ένα άδειο κουτί αναψυκτικού από το παράθυρο.

Ο Άγγελος ο Χορταριάς ανάβει δεύτερο τσιγάρο «Δελφοί». Είκοσι τρία χρόνια στην ίδια μάρκα. Αισθάνεται ότι έτσι δημιουργεί ένα νήμα καπνού ως τη δεκαετία του ’60. Ότι δεν αποκόπηκε από κεινη την πίστη πως όλα θ’ αλλάξουν.

Τα ζωντανά από τα σκοτεινά σφαγεία συνεχίζουν να ζητούν βοήθεια.

Το τρένο εμφανίζεται πάλι για μερικά δευτερόλεπτα κι ύστερα σβήνει.

Ο Άγγελος ανάβει τρίτο τσιγάρο κι ύστερα τέταρτο.

Κάθεται έτσι, εκεί, κάνα δυο ώρες. Μέσα του συμβαίνουν διάφορα πράγματα, ακατανόητα. Σιγά σιγά ηρεμεί, νιώθει την ψυχή του σαν μηχανή που ύστερα από σκληρή υπερθέρμανση κρυώνει, επανέρχεται στη φυσιολογική της θερμοκρασία – ίσως να ’ναι και τα τριξίματα της μηχανής του αυτοκινήτου που σβήνει, κρυώνει, τα τριξίματα αυτά που ακούγονται ολοκάθαρα όταν για λίγο σιωπούν τα ζώα και το τρένο έχει χαθεί.

Ο Άγγελος φτύνει την καύτρα της γόπας, τη σβήνει καλά και την πετάει απ’ το παράθυρο στα χόρτα.

Κατόπιν, μια ορισμένη στιγμή που πάντα έρχεται μόνη της, γυρίζει απαλά το κλειδί της μηχανής, βάζει μπρος κάνει επιτόπια κούρμπα, στρίβει αργά, διανύει τα πεντακόσια χωμάτινα μέτρα και ξαναμπαίνει στην Εθνική Οδό.

Σ’ όλη τη διαδρομή της επιστροφής νομίζει, έχει την αίσθηση, ότι το σώμα του μυρίζει χώμα, σαν να τον είχαν θαμμένο και ξαφνικά αναστήθηκε. Γι΄ αυτό οδηγεί με ογδόντα, το πολύ, χιλιόμετρα, έχοντας τα παράθυρα κατεβασμένα εντελώς, ακόμη κι όταν βρέχει.

Λίγο μετά την Κατερίνη φορεί τη ζώνη ασφαλείας.

Δέκα λεπτά αργότερα όμως την ξελύνει και κλείνει το ένα παράθυρο, του συνοδηγού. Πάντα του συνοδηγού, παρ’ ότι συνοδηγός ποτέ δεν υπήρξε, μόνο μια φορά, κάποια γυναίκα, αλλά, την τελευταία στιγμή, την πήγε σ’ άλλο δρομάκι – κανείς δεν ξέρει εκείνο τον προσωπικό χωματόδρομο του Άγγελου του Χορταριά, όπως κανείς δεν ξέρει τον δικό μου ή τον δικό σου.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: