Γιώργος Τσιόγγας, Σύννεφο

Egon Schiele, Vier Bäume

Γιώργος Τσιόγγας


Σύννεφο

(2010)

αυτή η λέξη της ανάσας εν μία νυκτί

δεν υπάρχει

:

εάν έλεγα κρατάω το εύλογο

στο μελίσσι των λέξεων, το στυμμένο

:

το ποίημα αυτό δεν υπάρχει

:

;

η άμμος ο κόσμος

που ζέσταινα το χέρι

γιατί μακριά. προς το πιο τρυφερό άνθος


i

ξεκινά η σιωπή αργά πολύ να σε ξηλώνει

 

ii

δεν φύσηξες το χνούδι απ’ τον κάλυκα των άστρων

 

iii

πως υπάρχω τα δάχτυλα μου μπηγμένα στη νύχτα

 

iv

κανείς πια δεν κρύβει κάτι κάτω από μια πέτρα

 

v

μόνο πρέπει να δαγκώσω τις ρώγες του μέλλοντα

 

vi

κάτι μικρές βάρκες από νερό ήμουν στ’ αλήθεια

 

vii

ο άνεμος θα γίνεται η γλώσσα του κόσμου σου

 

viii

κράτα το χέρι που κοιμάται μέσα στη θάλασσα

 

ix

στην παλάμη μου κρύβω μια λεύκα και μια αγχόνη

(κρότοι)

i

ένα παράξενο δάσος, με δωμάτια και πόρτες

χέρια που μαζεύουνε τα βήματά μας, σιωπή

κάτι λικνίζεται, ίσως είναι οι ψυχοκόποι

ίσως είναι το σήμερα μες στα καλάμια

παράξενο δάσος, τόσα ξοπίσω μας παιδιά

γυρνάμε κι ανταμώνουμε

εμάς, στα βήματά μας

ii

κάποιοι χορεύουνε και το δάπεδο είναι η φλούδα μου

εκεί πλάι στους κροτάφους

εκεί το βράδυ αφήνω ένα λευκό χαλίκι να κυλήσει

μήπως το βρουν μήπως σκοντάψουν

εκεί πλάι στους κροτάφους

κάποιοι χορεύουνε σκίζουνε τη φλούδα

χορεύουνε και γίνονται χαλίκια

(σπίρτα)

ήρθε και λεγόταν καιρό ότι θα φθάσει. κάτι άδολο που με διέγειρε και πλησίασα πρώτος. πλησίασα αρκετά ώστε να μπορεί να διακρίνει τα χαρακτηριστικά μου. κι ύστερα μπορούσε να μου κρατήσει το χέρι αν ήθελε. κοντοστάθηκα έτσι συγκεντρώνοντας την προσοχή μου στο να μην κάνω θορύβους με το σώμα μου. ήρθε και πρόλαβε να μου πει κάτι μα το έχω ήδη ξεχάσει. έκανα να ψηλαφίσω μα προτίμησα ν’ απομακρυνθώ. ένα βήμα πίσω και γύρισα την πλάτη μου. ένα τρίξιμο κι έβηξα με δύναμη. έβηξα άλλη μία για σιγουριά. έκλεισα τα μάτια κι ένα ξαφνικό ρεύμα αέρα έτρεξε στον λαιμό μου.

***

Ο Γιώργος Τσιόγγας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983. Η συλλογή Σύννεφο (2010) είναι το πρώτο του βιβλίο.

4 Σχόλια to “Γιώργος Τσιόγγας, Σύννεφο”

  1. Μπράβο, απ τους καλύτερους νέους που έχω διαβάσει…
    Λιτότητα και ουσία

  2. Ίσως θα έπρεπε να αρχίσουμε να το βγάζουμε αυτό το «νέους»… προσωπικά έχει αρχίσει να με κουράζει από όποια πλευρά κι αν χρησιμοποιείται… είτε ψευδο-συγκαταβατικά – κρυφο-πατρωνιστικά απ’ τους παλιότερους είτε ως δικαιολογία από τους νεότερους… τα τελευταία 5 χρόνια βγαίνουν, κάθε χρόνο, 2-3 από καλά έως πολύ καλά ποιητικά βιβλία… η ηλικία δεν παίζει κανέναν ρόλο… ο Ρεμπώ, ο Νοβάλις, ο Λωτρεαμόν, ο Αρτώ… τι σχέση έχει η ηλικία; Η γενιά του ’70 ακόμα παλεύει να βγάλει κάνα βιβλίο της προκοπής… κι εδώ που έφτασε προφανώς δεν πρόκειται να τα καταφέρει ποτέ… όλη η δεκαετία του ’80 και του ’90 πόσα ποιητικά βιβλία αναφοράς μας αφήσανε; Δύο; τρία; εδώ τρία τουλάχιστον έχουμε μόνο μέσα στο 2010 και όλα από ανθρώπους νέους… αυτό είναι το παρήγορο και το ουσιώδες… τ’ άλλα είναι για τους κλαφταχαράλαμπους και τους κλαψοφιλόλογους και τους μπαρλουμποκριτικούς και τους κατεστημένους πραίτορες του γούστου…

  3. Σωστός είσαι, σωστός.
    Απ’ τo νέος σε ηλικία μάλλον παρασύρθηκα.

  4. Θα συμφωνήσω όσον αφορά τους νέους ποιητές (και συγγραφείς). Πολύ καλό και το ποίημα της ανάρτησης, έχει και κάποια καλά στοιχεία, που σε κάνουν να ελπίζεις για την εξέλιξη του ποιητή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: