Γιάννης Αλεξανδρόπουλος, Ποιήματα

Από την ταινία του Mamoru Oshii “Avalon”

Γιάννης Αλεξανδρόπουλος

————

Ο ΚΑΦΕΣ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΜΠΡΙΚΙ

εσύ στην μπανιέρα

κι ο ουρανός στις στάλες που κυλούν

από τα αραχνοΰφαντα μάτια σου

Ο ξεχασμένος καφές στο τραπέζι

θα διηγηθεί στα φλιτζάνια παλιές ιστορίες

——

ΟΙ ΠΑΥΣΕΙΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ

τη μεγάλη έκρηξη

το μεγάλο πανηγύρι

μετουσιώνεται σε φιλί που ρουφά

την παχύρρευστη λάβα

—-

Οι δρόμοι λιώνουν τις

σόλες των αρβυλών

τα κορδόνια της γόπας

πνίγουν τις γραβάτες

καθισμένες σε καρέκλες πολυτελών εστιατορίων

—-

Στο ταξί της φυγής

η μετανοούσα Μαγδαληνή

άστρο που τρέχει

πίσω από λόφους

Η συνέχεια είναι δύσκολη

Τα όργανα για το έγκλημα της ανάστασης των ξεχασμένων

χάθηκαν σε συρτάρια του γραφείου της οργάνωσης…

——

ΤΟ ΛΥΜΕΝΟ ΚΟΡΔΟΝΙ

Το παλτό που φορούσαν κι οι δυο

Ο καταρράκτης των ματιών σου

δεν μοιάζει του ουρανού, δεν μοιάζει

Κουράγιο στο τέλος της μέρας

απέναντι η πόλη που φωσφορίζει

Μια χαμένη πλάνη

ρομαντισμός της δακτυλήθρας

Τα λυμένα χέρια

και αυτός ο ουρανός της βροχής

στο ταγκό μιας άλλης εποχής

Στροφή και δεύτερη στροφή

Από τη συλλογή Το στόμα της φάλαινας, Αθήνα, 2000

ΤΩΡΑ

που ούτε σταγόνα αίμα

δεν στάζει απ’ την καρδιά σου

Τώρα

που περιπλανιέσαι

εκτροχιασμένη σφαίρα στο σύμπαν

Τώρα

που απλώνεις το χέρι

ν’ αφουγκραστείς μια σβησμένη μολυβιά εδάφους

Τώρα

που το σανίδι έσπασε και το πανί σχίστηκε

που μένει μόνο μια εκτυφλωτική λάμψη

να περιγράφει το χώρο

Τώρα να σε δω

πώς φέρνεις γυροβολιές μες στη νύχτα

πώς θα χορέψεις το απτάλικο γονατιστός

ΦΕΥΓΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΝΩ ΜΟΝΟΣ

Κενή γραμμή

Κουτάβι παρατημένο στο πάρκο

Φεύγεις και θυμάμαι

ένα τριζόνι, ένα αστέρι

κι αυτή την όμορφη απερισκεψία

ότι υπάρχει χρόνος και χώρος αρκετός

για να τη γλιτώσεις

Σπείρα η ζωή

Μαστίγιο

γίνεται

στα λάθη σου

Σ’ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΑΓΚΑΛΙΕΣ

ταξίδι στο πέλαγο

Δεν υπάρχεις

Σ’ αυτά τα γυμνά χαμόγελα

εκλάμψεις φωτός

Δεν υπάρχεις

Σ’ αυτούς τους ηχηρούς όρκους

πετάγματα στους ουρανούς

Δεν υπάρχεις

Μόνο τα βράδια βήματα

πλησιάζουν και πατούν

τα όνειρα

Βήματα δικά σου

—-

ΕΝΙΩΣΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΣΟΥ

ως την πιο εξωτική χώρα

στο χάρτη της ζωής μου

Αδιαμαρτύρητα

σήκωσα στους ώμους μου

τα θεόρατα εμβλήματα

του πάθους μου

για σένα

Από τη συλλογή Πληθυντικός των συλλαβών, Αθήνα, 2009

***

Ο Γιάννης Αλεξανδρόπουλος γεννήθηκε το 1972 στην Πάτρα. Έχει εκδώσει τις συλλογές Το στόμα της φάλαινας (2000), Διάλογοι σε αναμονή (2006) και Πληθυντικός των συλλαβών (2009).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: