Μιχάλης Παπαντωνόπουλος, Συμεών Βάλας

"Ποιαν έρημο, πατέρα, υπάρχεις τώρα εντός μου;"

ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

—————————————————————————————————————————————————

ΣYMEΩN BAΛAΣ

[Ένα σχεδίασμα]

(2010)

———————————————————————–

[Αδύτου μηνός. Νύκτα τέταρτη.] Κι’ έτεινα δυο πέτρες διάστημα   προστακτικό το χέρι: κατά το ασπράδι του κρανίου. Και επανέλαβα: «Κόψη δεν έσπειρε τυφλό θανατικό στην ερημιά που μαίνεται η φρίκη ‘’άνθρωπος’’; Ειδάλλως, ποια νέκυια πληγή καθεύδει κόγχη κόκαλο στην αιχμηρή καταγωγή της; Πεισθείτε, Άρχοντα: κτήνος λαός σημαίνει μέρισμα στο τρομερό μαχαίρι· σημαίνει υπήκοη βορά στη δυναστεία του λύκου ζώου και στήθος κάτεργη κραυγή – είτε από Άρνηση είτε από Μίσος».

——————————–

————————————————–

[11]

[…] τον χώρο οργίζεται άδυτο, καθώς εκείνον στον καθρέφτη·

———————–

[11α]

«Γιατί ο τόπος δεν υπάρχει έλλειμμα φωτός […]: »

——————

[12]

κοιμάται πρώτο έντομο το σχήμα ενός θεού·

τα σπλάχνα: μένος σφάγιο

πάσχουν το μάτι πλάσμα του βυθού

——————————

[12α]

πέτρα κατέχει την άμμο που θάλπει·

ό,τι ορίστηκε βαθιά ενός

βυθού θεού το μάτι.

———————————

[13]

[…]: τι θέλει κάμψει την παράφορη

καταγωγή του ύπνου;

————————————

[14]

[…] μετρώντας το έρεβος κινήσεις:

————————————————-

[ΑΣΜΑ ΠΕΜΠΤΟ]

«Κανείς» ό,τι φωνή προσπάθησα˙

και βάδισα αργά τα βήματα

ως την προσκέφαλη όψη, όπου

πλατύ σκοτάδι του μετώπου

και μαύρες κάθετες γραμμές

κομματιασμένο στόμα.

———————————————————

——————–Κάποτε πέτρα σκοτεινή

——————-το φως μες στο νερό υπήρξε˙

——————-[κι’ η λεπίδα αίμα φέγγει

——————-την πληγή καταφυγή της]

————————————————————-

κι’ όπως το χέρι σήκωσα

μια πέτρα δάχτυλα κλεισμένα,

κάτι εντός σου άνοιξε μάτια

στοχαστικά· και γύρω του:

μαύρη λευκή να κρέμεται

–από σκληρή κλωστή–

μια αράχνη φωτιά.

————————-

———————————————


[15]

[…] σπεύδει η λεπίδα, [βρίσκει τον]

————————-

[16]

’’Filius probatae sanctitatis aemulus,

Paterna curvo colla frangit sarculo:’’

—————–

ό,τι του ύπνου και κραυγή [πέτρα την βρίσκοντας εκεί που ξέρεις δέρμα] κι’ απ’ της πληγής καταγωγής το κτήνος φως πάσχεις εδώ: μες στη δική γραφή μου

————————

[17]

[…] κι’ όπου τη σάρκα είχε πλήξει αιχμή

μαύριζε κόκκινη μια ανταύγεια ρωγμή.

————————

————————

Εδώ η άρνηση ενέχει τους καρπούς μιας παρουσίας πνευματικής:

——————————

[18]

[…] πώς ξέρεις την απώλεια: πληγές τροχοί.

——————

[18α]

[…] πώς πάσχεις: άλαλος γέροντας κραυγής

———————–

[ΑΣΜΑ ΕΚΤΟ]

Μα εκείνη η κακοραμμένη πληγή που υποδυόταν με μανία το στόμα σου, ανοίγοντας κάθε που τέντωνα απ’ την πόρτα τον λαιμό για να σε δω καλύτερα, σπαράσσοντας και χτυπώντας τη γλώσσα ως την άναρθρη κραυγή της, στέκεται ένα βήμα πίσω μου τώρα: κεφάλι μαύρης αντρικής φιγούρας που γέρνει προς το τζάμι αργά και ψιθυρίζει: σκοτείνιασες˙ γιατί; Σκέφτομαι ένα κόκκινο δέρμα στο χέρι. Έξω: μια πέτρα αυλή μιλάει με δέντρα εκτυφλωτικά την τιμωρία· κι’ ένα ξεδοντιασμένο στόμα δεν έχει δικαίωμα να κραυγάσει την πάσα αλήθεια;

———————–

————————

[19]

[…] και μάτι ερπετό την πέτρα κοιμάσαι

————————

[Aδύτου μηνός. Nύκτα πέμπτη.] Kι’ αυτός: «Δεν ξόδεψα λοιμό τη φτώχεια των χεριών μου; Δεν έσυρα φρικτό σπαθί κατ’ όπου στήθος κτέρισμα του ανθρώπου; Έκτοτε η πόλη προσμετρά τύραννο φως τον εκτυφλωτικό θεό της και δεν ακούει το μίσος να βοά φλέβα δεινότερη πληγή στο υπερούσιο αίμα. […] στόμα νεκρός ή μη, γνωρίζω μόνο ένα: κόκαλο δόντια μάχεται μιαν έντρομη κραυγή στον λόγο. […] κι’ ο πυρετός; Για ποιον; Δεν δράμει του θανάτου; Kι’ η προσευχή; Δεν εκχωρεί; Δεν μαίνεται του  φόνου;

————————————————————————————————————————————————–

[ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1]

1. «Ποιο μάτι ερπετό αγρυπνά την προσκέφαλη πέτρα, ποιαν άγρια νοσταλγία, καθώς η νύκτα εντός του μαίνεται γλώσσα βουβή την απουσία;»

2. Κι’ όπως το πρόσωπο έγειρα μέσα στην κάτεργη εκφορά του σκότους, τη ρίζα ετούτη σκέψη για να αποκοιμηθώ, τρόμαξα την παράφορη εξουσία του πνεύματος και, άξαφνα, ψιθύρισα ένα βραχνό ερωτηματικό:

3. Γιατί πεινούσε απ’ ώρα ο λόγος μου κάτι παράταιρο και σκοτεινά ειπωμένο για εκείνο το πλάσμα που έσφυζε την πέτρα πέτρα του: σχήμα πληγή και πράσινο σκοτάδι.

4. «Μα αν η κραυγή ενέχει ακόμη σφάγιο μέρισμα το κτήνος στην αδρή καταφυγή της,

5. τι του ανθρώπου θέλησε μετρήσει ο γέροντας στο τελικό κρεβάτι;

6. […]

—————————————————————————————————————————————————

——————————————

[20]

[…] και πώς αγκάθια να μιλήσεις τον πατέρα;

—————————————–

[21]

: όταν το μένος πληροί κι’ είναι σκοτάδι.

———————————-

[ΛΟΓΟΣ Βʹ]

Έτσι σχεδίασα τα […] Άσματα. Ήθελα κάτι αδίστακτο πληγής να τραγουδήσω για εκείνη την ένοχη ροπή που έπληττε, αποβραδίς, τα σπλάχνα μου.

[22]

Με βλέπεις ο νεκρός μου: η κάθετη νύκτα οργή·

μέσα της σπάζει μαύρη η βροχή […]

—————–

[22α]

Κι’ από την έγκατη ρωγμή

φυσάει μια φυλλωσιά βροχή.

———————

[23]

[…] πάψε ο άνεμος έντομα μιαν άρνηση φιλί

———————

[ΑΣΜΑ ΕΒΔΟΜΟ]

Ποιαν έρημο, πατέρα, υπάρχεις τώρα εντός μου;

Ό,τι πληγή: σκοτάδι αίμα παύει στο άνοιγμά της

και βαθιά της: ξεσπάζει μια νύκτα βοή.

Δεν βλέπω ρίζα: το μαύρο δέρμα του ερπετού

που κατορθώνει έναν κορμό κόκκινα φύλλα,

μάτια πουλιά και νύχια· ένα κομμένο χέρι φως

σφύζει ρωγμή την κάθετη εκφορά του

κι’ από τα δάχτυλά του δείχνει πώς

ψαύει την πέτρα μια αράχνη φωτιά:

ό,τι κινεί φρικτά το μέσα σχήμα του Θεός.

—————————————————————————————————————————————————-

***

————————————————–

Μιχάλης Παπαντωνόπουλος, Συμεών Βάλας, εκδόσεις Μελάνι, Αθήνα, 2010.

Ένα Σχόλιο to “Μιχάλης Παπαντωνόπουλος, Συμεών Βάλας”

  1. Δον Κιχώτης Says:

    Σίγουρα δεν πίνει φραπέ ο αστυνομικός στην εικόνα;
    Σήμερα στο λεωφορείο άκουσα από ένα νεαρό φοιτητή τη λέξη που πριν δυο χρόνια «έθεσα» σε κυκλοφορία στο διαδίκτυο και που χαρακτηρίζει τη νοοτροπία του Έλληνα αστυνομικού. Του ανθρώπου που δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να προσφέρει στον εαυτό του τίποτε παραπάνω από την ικανοποίηση της μισθολογικής εξασφάλισης σ’ ένα επάγγελμα που το είδε είτε ως λύση σωτηρίας, είτε ως διέξοδο από την ανία είτε ικανοποίηση πρωτόγονων ενστίκτων. Η αδρεναλίνη, φοβερή ουσία, χύνεται άφθονη κι όταν σε δέρνουν κι όταν δέρνεις
    Έτσι στους ελληνικούς δρόμους του πτωχυμένου ευρωκρατιδιου μας θα βλέπεις πλέον όλο και περισσότερους αστυνομικούς, άλλοτε σε ώρα χαλάρωσης ως λέοντες στην Σαβάνα μετά το φαι η πριν από αυτό, μ ένα φραπέ στο χέρι σε άσπρο πλαστικό με καλαμάκι εξ ου και ο ορος «Φραπεδοφοροι αστυνομικοί» που σκέφτηκα όταν τους έβλεπα στο διάβα μου. Άλλοτε θα τους βλέπουμε οπλισμένους σαν αστακούς με εκείνα τα περίτεχνα τσαπράζια που δημιουργούν σ εμάς την αίσθηση του φόβου και σ αυτούς της παντοδυναμίας, συχνά κουκουλωμένους και ταμπουρωμένους πίσω από πλέξι γκλας ασπίδες ετοίμους για το κυνήγι λαγών, φακόχοιρων σπανίως γαζελών και γκνου η και ελεφάντων.
    Απέχουμε πολύ από το σωκρατικό πρότυπο για τους φύλακες των πόλεων ακριβώς επειδή απέχουμε πολύ από αυτό που ονομάζουμε με χαρά και ικανοποίηση στους λόγους μας δημοκρατία και θαυμάζουμε σαν το άδειο περίτεχνο ποτήρι, την ώρα που πεθαίνουμε από δίψα
    Πεθαίνουμε από διψά για ζωή για δημιουργία για ευημερία σε πόλεις που θα συνυπάρχουμε όλοι χωρίς διακρίσεις ενώ ξέρουμε ότι οι οπαδοί του οικονομικού δαρβινισμού που μας κυβερνάνε έχουν ήδη σημειώσει την ώρα που εκπνεύσαμε.
    Αυτά σκέπτομαι όταν ακούω στις ειδήσεις το ρέκβιεμ της κηδείας του πτωχυμένου μας ευρωκρατιδιου και παρακολουθώ χωρίς φωνή ( γιατί άραγε) στο δέκτη μου τις συγκρούσεις των διαδηλωτών με την αστυνομία Δεν κατεβαίνω στους δρόμους γιατί ξέρω ότι κάθε ελπίδα για διάλογο με τους φύλακες μου είναι μάταιη Δεν μπορώ να τους πίσω ότι φύρανε λεοντή και δεν είναι γνήσια λιοντάρια της ερημωμένης σαβάνας μας. Δεν θα καταλάβουν ότι είναι κι αυτοί φακόχοιροι που ξεψυχούν με το φραπέ στο χέρι τους μέσα στην μιζέρια της περιορισμένης τους ύπαρξης Θέλω να τους πω ότι έχουμε ελπίδα και ότι δεν είναι βέβαιο ότι τα γονίδια μας πρέπει να εξαφανιστούν για να υπερισχύσουν τα γνήσια λιοντάρια όπως ο Σαρκολεοντας και η Μερκελαιενα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: