Νικόλας Νησίδης, Θάλασσα στο διηνεκές

Νικόλας Νησίδης

—————————————————————————————————————————————————-

Θάλασσα στο διηνεκές

(2009)

—————————————————————————————————————————————————-

Τα γράμματα που ποτέ δεν φτάνουν


Τα γράμματα που ποτέ δε φτάνουν το παίζουν χαλαρά

και ακομπλεξάριστα

αδιάβαστα και σίγουρα για τον εαυτό τους

δίχως παρερμηνείες, υποσχέσεις και αναμνήσεις

χωρίς μελοδραματισμούς, συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα

διαφεύγουν της προσοχής του παραλήπτη

δεν εξηγούν κανέναν έρωτα, δεν ξεσκεπάζουν καμία απουσία

δεν φέρνουν αντιρρήσεις, αδιαφορούν

δεν έχουν πρόλογο, κύριο θέμα, επίλογο

όχι μέλια, ούτε «μου λείπεις, ούτε «σ’ αγαπώ»

—————————————————————————————————————————————————-

Τα γράμματα που ποτέ δε φτάνουν χάσκουν

και βαριούνται

μέσα στα ταχυδρομεία, στα χέρια κλεφτών-περίεργων

στο σπίτι του ταχυδρόμου, σε μια λάθος πολυκατοικία

διαστέλλουν το χρόνο και εσαεί μένουν ανεπίδοτα

—————————————————————————————————————————————————-

Σάμπως αυτά ακριβώς τα γράμματα δεν είναι που

μας χτυπούν συμπαθητικά στον ώμο

μας παρηγορούν παραδεχόμενα πως

θα ‘ρθει και πάλι ο καιρός να ξαναγραφούν

τα πάντα

θα ‘ρθει και το ξέρουν καλά

πολύ καλά

τα γράμματα που ποτέ δε φτάνουν.

—————————————————————————————————————————————————-

***

—————————————————————————————————————————————————-

Μπουκαλικός


Εμφιαλώθηκα μια μέρα μέσα σε μια μποτίλια

κι είδα τον κόσμο από μέσα

κατάλαβα πως είναι να σε ξεκαπακώνει ο οποιοσδήποτε

να σε ανακινεί κάθε τυχάρπαστος

έμαθα να γαντζώνομαι στα τοιχώματα

να κατακάθομαι στον πάτο

διδάχτηκα να μεταβάλλω τη στάθμη μου

δεν σκαρφάλωσα ποτέ, παρά μόνο όταν

με αναποδογύρισαν

—————————————————————————————————————————————————-

Οι άθλιοι

Έπεσα στο πάτωμα κι έγινα θρύψαλα

δεν είναι ζωή αυτή

να φοβάσαι μη σε αναποδογυρίσει κάποιος

κάποιος που ‘ναι τούμπα χρόνια τώρα

κι ακόμα να τον πάρουν χαμπάρι.

—————————————————————————————————————————————————-

***

—————————————————————————————————————————————————-

Διάρκεια



Χρυσίζει η θάλασσα στα καλοκαιρινά χέρια σου

και τα βράχια αναδιπλώνονται

Ο πράσινος βυθός ποικίλει από γραμμή σε γραμμή

οι ρότες των πολλαπλασιαζόμενων ψαριών σου διακλαδίζονται

κυματίζεις ελάχιστα, ο παφλασμός όμως ακούγεται

από χιλιόμετρα

από των χειλιών σου τα μέτρα

και τα άμετρα

—————————————————————————————————————————————————-

Γαληνεύεις δίχως να υπακούς πουθενά

παρά μόνο στη διάθεση σου

η ορμητικότητα σου μεταφράζεται μόνο

με ακόμα περισσότερους αντικατοπτρισμούς

ώσπου να τυφλωθούμε

Αδιανόητο είναι μέχρι που θα παρασύρεις τις δέσμες

σε ποιον όρμο θα φτάσουν· μόνο εσύ το κατέχεις!

Απόκρυψε το λοιπόν, γιατί έτσι ορίζει η εικόνα σου

—————————————————————————————————————————————————-

Έτσι, το ταξίδι συνεχίζεται με συνοδεία φύσης

τα χέρια σου σαλεύουν στον αέρα επαναληπτικά

τα ακούω

Είναι βρυχηθμοί διαπεραστικοί

εξοστρακίζουν ό,τι κακό και αφύσικο

επιτελούν έργο ωφέλιμο

με διάρκεια

—————————————————————————————————————————————————-

Γιατί τι το σημαντικότερο από μια θάλασσα στο διηνεκές;

***


Ο Νικόλας Νησίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986 και από το 2004 είναι φοιτητής στη Σ.Ε.Μ.Φ.Ε. Η συλλογή Θάλασσα στο διηνεκές (Πλανόδιον, 2009) είναι το πρώτο του βιβλίο.

Ένα Σχόλιο to “Νικόλας Νησίδης, Θάλασσα στο διηνεκές”

  1. Ειναι ομορφα, μεστα συναισθηματων μεσα στην απλοτητα των εργαλειων της εκφρασης, χωρις τους γλωσσολογικους κομασμους και πομφολιγες που καθιερωσε η ελιτ του ειδους, μας μεταδιδει τον ηλεκτρισμο που τον κεντρισε και εγινε ο λογος .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: